neredesin peter pan?

son günlerde yazı'yla aramıza kara kediler mi girdi ne? bi türlü içimden gelmiyor bişeyler yazmak. bilmiyorum, belki sınav yaklaştığı için, belki istanbul'a gidiş günü yaklaştığı için...hoş, sınav yaklaşıyor da, öyle sabahtan akşama kadar ders çalışıyo, deneme üstüne deneme yapıyo falan da değilim..sürekli bilgisayar başındayım ama ya boş boş ekrana bakıyorum, ya odalardan kaçıyorum, ya da bişeyler okuyorum. Nazım'ıma bile kısacık bir yazı yazmışım, şimdi farkettim, ama öyle kalsın istedim, dokunmak istemedim yazıya, ne de olsa, o da o anki hislerimi anlatıyor. birşeyleri sonradan düzenlemek kadar sevmediğim yok! hikayelerim olsun, fotoğraflarım olsun, yazılarım olsun..sevmiyorum işte, yapmacık geliyor..hoş fotoğraflarımın çoğunu sonradan düzenlemek zorunda kalıyorum bu aralar ama.. photoshop da öğrenmek lazım bi yerde. =)
10 gün kaldı istanbul yolcusu olmama. bunca zaman nasıl geçti, bi dönüp bakıyorum da, bu kuyuda bungee jumping yapmış gibiyim burda kaldığım zaman boyunca. bir dibe vurmuş, bir tepelere çıkmışım. ama hala kuyudan kurtulamadım, orası kesin!
istanbul'da beni yorucu günler bekliyor.. sevgili halam ikinci bebeğini kucaklayacak ve ilk kez böyle mucizevi bir ana tanık olacağım. dünyada varolduğuna inandığım tek mucizeye tanıklık edeceğim..o minik mucizeyi kucağıma almak için sabırsızlanıyorum... evet tabi ki daha önce bir çok bebeği kucakladım, ama ilk kez bir canlının gözlerini ilk açtığı yerde ben de olacağım. her neyse..ilk görevim bu. ikinci zorlu görev ise sevgili okulumun sevgili öğrenci işlerindeki sevgili suratsız insanlarla muhattap olmak ve kaydımı sildirmek. umarım ki beni çok uğraştırmazlar.. büyümek ne zor bir işmiş...bu kadar yorucu olacağını bilseydim, zamanında peter pan ile giderdim..gitmeliymişim..