saçmalayan bir deliden sevgilerle.

bu blogu yazmaya başlayalı nerdeyse iki buçuk sene olmuş. zaman zaman ruhsal sıkıntılarımı, bunalımlarımı, zaman zaman güncel konular hakkındaki yorumlarımı, zaman zaman da içimden ne geliyorsa tamamen onları yazdım buraya. bu blog hakkında çoğu zaman karamsarlığa düştüm ve yazmaktan vazgeçtim. daha sonra içim dolup dolup taştıkça yine bir yerlere yazma ihtiyacı hissettim ve kimsenin okumadığını bilsem bile yazmaya devam ettim. çünkü kimi bloglar biliyordum, görüyordum, benim anlatmak istediğim şeyleri benden kat kat daha anlaşılır ve okunaklı bir şekilde, muhteşem bir anlatımla yazmış oluyordu. ve o zamanlar ben neden yazıyorum diye düşünmedim desem yalan olur. çünkü dedğim gibi biliyordum ki beni okuyan topu topu 15-20 kişi vardı. ve utanarak ve üzülerek söylüyorum ki en yakınım dediğim kişiler, can dostlarım, arkadaşlarım bile benim yazdıklarımdan bihaberdi. mesela yazdığım şeylere yorum aldığım çok nadir oluyordu. benim gibi kendi halinde yazı yazan insanların ise, o bahsettiğim ünlü ve müthiş blogların aksine, genelde okuyanları arkadaş ve aile çevresi olur, bunu biliyorum ve dediğim gibi bende nerdeyse o bile yok. genelde google'dan bi kelime filan arayıp ulaşanlar var ve onlar da blogumda çok "kısa" süre geçiriyorlar, google'ın analytics'ine göre. tamam, hep derim, kendimi biliyorum, öyle çok sosyal bir insan değilim. facebook'ta ya da twitter'de arkadaş listemde ekli olanların çoğuyla da irtibatımı koparalı çok oldu. olabilir. ama yine de merak edip bir tıklanmayı bekliyorum elbette. belki de tıklıyorlar ve onlar bile beğenmiyorlar yazdıklarımı, bilemiyorum. ama dediğim gibi sonuç olarak, çok fazla okuyanım yok.

şimdi neden böyle karamsar bir yazı yazdığımı düşünebilirsiniz siz "okurlarım". aslında amacım bundan şikayet etmek de değildi. evet dediğim gibi bazen üzülüyorum buna, ama çoğu zaman da içimi dökmeme vesile olduğu için blogumu yine de çok seviyorum. gelelim bu yazının sebebine. bu blogu açtığımda ismi ne olsun diye pek düşünmedim açıkçası. aklıma ilk gelen şeyi yazdım: deli&saçma. çünkü yazacaklarım bir delinin saçmalarından ibaret olacaktı. ama zaman ilerledikçe, ben değiştikçe blogun içeriği de değişti. dediğim gibi "saçmalamalarımdan" başka farklı konular da yazmaya başladım. o sebeple de şimdi blogumun adını değiştirmek istiyorum. daha orijinal ve ileride yapacağım meslekle -ki o adli-fizik-biyolojik antropoloji oluyor- daha alakalı, kendimle daha alakalı birşey yapmak istiyorum blogumun adını. ve biraz önce uzun uzadıya bahsettiğim şeylerden dolayı çok fazla yorum ya da öneri almayacağımı biliyorum. ama yine de sizden, sürekli okuyucum olan o 5-6 kişiden bahsediyorum, azıcık benim için kafa yormanızı ve düşünmenizi rica ediyorum. tekrar bugüne kadar beni okumuş ve okumaya devam eden kişilere çok teşekkür ediyorum. hatta onlardan bi kaçının özellikle kendilerini de söylemek istiyorum, bana destek olduğunuz için çok teşekkür ederim: annem, babam, ayten -afife- teyzeciğim, çiçek abbas arkadaşım ve sevgilim.

ay lav hepinis.

photo :thanx to modite@flickr