Frames of War; Kısım 5-6: Özet

sevgili okuyucular, 


sizden bu gecikme için özür diliyore. son kısımlar zaten kısa kısa olduğu için birleştirip yayınlıyorum. buyurunuz:


5. Non-thinking in the name of Normative (Normal olanın adına düşünmemek)


Bir "özne"den bahsederken malesef konuştuğumuz dil yetersiz kalmaktadır, der Butler. Çünkü belirli bir özne hakkında konuşurken, aslında o öznenin içinde olduğu belli kategoriler hakkında da konuşuruz. Mesela "cinsel özne" dediğimiz zaman o özneye, diğer özneleri tanımayan bir algıyı normalleştirerek atıfta bulunmuş oluruz. Başka örnekler verecek olursa, homoseksüel özne dediğimizde aslında bilmeden, farkında olmadan onun müslüman özne'nin tam karşıtı olduğunu ifade etmiş ve böylece onu normalleştirmiş olabiliriz. Yani demek istiyor ki, ne kadar bu kavramları reddetmeye çalışsak, yanlış olduklarını da iddia etsek de, bir özneye atıfta bulunurken, onu tanımlamak için ne yazık ki varolan çerçeveleri kullanmak zorunda kalırız. Kullandığımız günlük dil ne yazık ki bunu kaçınılmaz kılmaktadır.


6. The Claim of non-violence (Şiddetsizlik Talebi)

tüfeği kırmak için de uygulanan bir güç, bir şiddet vardır.

Şiddet, yalnızca fiziksel olarak uygulanan bir kavram değildir. Şiddet, teorik durumlarda da varolabilir. İşte bu başlıkta bahsedilen şiddetsizlik, bir felsefi terim olarak kullanılmakta. Bir "prensip" olarak görülemeyeceği gibi, heryerde herşeye uygulanamaz ve tek başına da varolamaz. Tıpkı yukarıdaki başlıkta bahsettiğimiz gibi, şiddetsizlikten bahsettiğimiz ortamda kaçınılmaz olarak bir şiddetin varlığından da sözetmek zorunda kalırız. Örneğin bir özneyi, kendi isteği dışında çerçevelere sokmak da başlı başına bir şiddet gösterisidir (şiddetin fiziksel değil, kavramsal olanıdır). Aynı zamanda da o özneyi o çerçeveden çıkarmaya çalışmak, yani orada uygulanan şiddetten onu kurtarmaya çalışmak da aslında başlı başına başka bir şiddet gösterisidir. Yani Butler, kısaca demek istiyor ki, aslında şiddetsizliği, barışı talep ederken de aynı zamanda bir mücadele ve çaba içerisindeyiz ve bunu sağlamak için ne yazık ki şiddet kaçınılmaz.

İşte böyle! Geldik bir yazı dizisinin sonuna. Umarım faydası olmuştur. Başarabildiğim kadar sadeleştirmeye ve anlaşılır hale getirmeye çalıştım. İyi okumalar!


resim kaynak: http://www.siddetsizlik.org/