idam tartışmaları üzerine...

bu aralar 3 küçük çocuğu öldüren kişi yüzünden idam tartışmaları arttı. ben de bu yüzden bu konuda bişeyler yazmak istedim. daha doğrusu pek yazmayı düşünmüyordum ama facebook'ta çok yakın bir arkadaşımın idam ile ilgili yazdıklarını gördükten sonra ona yorum yazmak yerine bloga yazmaya karar verdim. 


idam cezasının olmasını ister miydim, ilk önce bu soruyu cevaplamakla başlayayım. eğer gerçek suçlunun yakalanacağına emin olduğum bir ülkede yaşıyor olsaydım, evet isterdim. adalet sistemine inanıyor olsaydım, evet isterdim. çünkü birisini öldürmenin geri dönüşü yok... peki kimler için isterdim? bu aslında hukukçuların karar vermesi gereken bir durum, ama suçun büyüklüğü konusu aslında çok da subjektif bir konu, ben çocuk katilleri ile çocuk tecavüzcülerinin bir de seri katillerin idam edilmesini isterdim ama  bu tabi ki sadece bana has bir düşünce. bir başkası bütün cinayet işleyenlerin idam edilmesini de isteyebilir. (sonradan gelen bir fikir: düşünce suçlularının da idam edilmesi meselesi var bir de tabi, pek akla gelmeyen ve iğrenç bir durum olan) işte bu yüzden bu mesele biraz da tartışmalı bir mesele. kimin suçunun daha büyük olacağını belirleme meselesi kimin üzerine düşüyor? bu iş üzerine eğitim almış birisinin mi, yoksa etik ile ilgili uzmanlaşmış birisinin mi? buna bir cevap bulamıyorum. ama sonuçta benim başıma benzeri bir olay gelmiş olsa evet, o kişinin ölmesini canı gönülden isterdim. ha, o kişi ölünce benim içim rahat edecek mi? vicdanım rahat edecek mi? bu sorulara cevap veremiyorum. 


idama karşı olanların da şöyle bir savı var mesela, ben de bunu anlamlandıramıyorum, diyorlar ki cinayet işleyenler, insanlara tecavüz edenler, bi sebeple toplumdan dışlanmış veya psikolojik rahatsızlıkları olan hasta insanlar. o yüzden idam bir ceza değil, onları iyileştirip topluma kazandırmak gerek. peki şuna ne diyeceksiniz, her katil, her tecavüzcü öyle sandığınız gibi toplumdan dışlanmış hasta insanlar değil ki? gayet yüksek eğitimli, düzgün yaşantılı, normal hayatı olan erkekler de karılarına tecavüz edebiliyorlar. çocuklarını döverek öldürebiliyorlar. bu savla bir yere varamayız bence. üstelik de hasta bile olsa o insanları tedavi etmek öyle çocuk oyuncağı değil ki... tedavi olduğunu, iyileştiğini sandığınız bir anda salıverirseniz, başkalarına da aynı şeyi yaparsa ne olacak? elbette bunları idamı savunmak için söylemiyorum, şimdi birisi gelse, sen söyle idam olsun mu olmasın mı, ona göre karar verilecek dese, apışıp kalırım, cevap veremem. çünkü dediğim gibi hem suçlunun gerçek suçlu olduğuna emin olamıyorum bu bir, o kişi ölünce rahatlayacak mıyım buna da emin olamıyorum bu iki. 


yüzüklerin efendisi'nde gandalf "keşke bilbo zamanında gollum'u öldürseydi" diyen frodo'ya "sen yaşamayı hakeden ölülere yaşamı verebilir misin, yaşayanlara da ölümü vermek için bu kadar acele etme" diye bi laf etmişti. çok doğru ve güzel bir laf değil mi? yukarıdaki saydığım iki maddeye üçüncü olarak da bunu ekleyebilirim sanırım. işte bu sebeplerden dolayı son ve kesin bir kanaat getiremiyorum bu konuya. ama insanların birilerini öldürmek için bu kadar çabuk gaza gelmesi, bu linç kültürü beni şaşırtmıyor değil. biraz hassas olmak lazım, bu kadar önyargılı ve kararlı olmadan önce oturup düşünmek lazım, falan filan.


neyse. bu da böyle bi düşüncemdi.