sadece aileme...

bu gece duygusal bir yazı gelecek benden. nostalgia takıntım azmış durumda niyeyse bu gece. saçma sapan bi düşünce yapım var galiba. mesela televizyonda bi reklam oynuyo şu aralar, bi velet ailesiyle arabada, o kadar mutlu, uzun yola çıkıyor ve o kadar eğlenmeye hazır.  o reklamı görünce dedim ki tam şu anda ölsem, ve yeniden çocuk olarak doğuversem. ama sonra düşündüm, hayat o kadar adil değil ki, bütün çocuklar o reklamdaki gibi onu çok seven bir anneye bir babaya sahip değil, uzun yola çıkabilecek paraya, arabaya sahip değil. bunlara sahip olabilen çocuklar şu dünyadaki herşeyden ve herkesten çok daha şanslı diye düşündüm. ya çocuk olarak doğup da, annesiz babasız bi yetim olsaydım? sonra vazgeçtim ölüp tekrar doğmaktan. bu kez de dedim ki, zamanı geri alayım, evet evet, aynen öyle, ilkokulda okuduğum zamanlara geri döneyim o reklamdaki çocuk gibi. ama kendi annem ve babam olsun yanımda. yine uzun yollara çıkalım, önce ver elini ankara, pencere açık arabada, püfür püfür, ben yolun çoğunda uyusam, sonra ver elini sinop, yine ben yolun en güzel yerlerinde uyusam, annem kalk etrafa bak dese, umursamasam, meeh deyip uyumaya devam etsem. köroğlu belinde soğuk sulardan içsek. sonra köyde kuzenlerimle müthiş eğlensem. sonra evimize dönsek aynı yollardan geçip, kış gelse, okula gitmek istemesem, sobanın üzerinde kestane pişirsek, banyodan çıkınca sobaya yapışsam. bütün bunların hepsini yine yeniden en baştan ve tekrar tekrar yapsam. hiç ama hiç büyümesem... küçükken hep düşünürdüm ve söylerdim, bana seçme şansı verilse yine annemi babamı seçerdim. arkadaşlarım hep kıskanırdı onları. o kadar anlayışlı, bir o kadar disiplinli, beni hiç kırmadan büyüttüler onlar. işte bu dünyadaki en şanslı çocuklardan birisi benim aslında. onlar benim en büyük şansım. bir insana ne ama ne karar alırsa alsın destek veren, zorda kaldığında, takılıp düştüğünde elinden tutup kaldıran, sabahları "günaydınım, nar çiçeğim, sevdiğim" diye uyandıran şeylere melek denmez de ne denir? ben onlara ailem diyorum. canım annem, canım babam, sizi bu dünyadaki herşeyden çok ama çok seviyorum. siz benim meleklerimsiniz.. bu yazdıklarım aslında ifade etmeye bile yetmiyor şu anda anlatmak istediklerimi. ama siz idare edin...