frenfik günlükleri...

radikal kararlar almakta üstüme yok. sen git hukuk'u bırak pat diye, sonra facebook hesabını sil, şimdi de frenfik. tamam tamam bu örnekler birbiriyle tutmamış olabilir ama sonuç olarak radikal kararlar almakta üstüme yok. bunu demiştim. öhm, tamam konuya giriyorum.

son zamanlarda frenfik hayatım haline gelmişti diyebilirim. derslerden ve ev işlerinden arta kalan zamanlarımı internet başında, o internet başındaki zamanların da %70'ini frenfik'te harcar olmuştum. evet, hoşuma gidiyordu bağımlılık haline gelmiş olsa da. ama sonradan farkettim ki bu tür yerlerde feyk hesaplarla dolaşmak lazım ki istediğine istediğini çekinmeden söyleyebilesin. çünkü maşallah bakıyorum da birbirlerini yerden yere vurabilenler hep gizli hesaplar. bu güzel bişey mi? bence değil, çünkü frenfik sayelerinde birbirlerine siyasetten, dinden, kilodan, aklınıza gelebilecek her türlü karşıt düşünceye sahip olunabilecek şeyden ötürü salyalarını akıta akıta saldıran insanlarla doldu. ben demiyorum ki apolitik olalım, siyaset konuşmayalım, tepkimizi dile getirmeyelim ama artık insanların saygısızlıkları burama kadar geldi. yahu sanal bir ortamda bile birbirimizin farklı düşüncelerine tahammül edemiyorsak nasıl bu ülkenin daha iyi yerlere gelmesini sağlayabiliriz ki? herkesin amacı yolunda gitmeyen şeylerin düzelmesini sağlamak ama tek yaptıkları ona buna sövmek, dalga geçmek, aşağılamak, çocuk gibi tepinmek. ben hergün buraya girdiğimde sinirlerimi hoplatan yorumlar görmekten bıktım. işte bu sebeplerden dolayı bana gına geldi artık ve 140 karakterli sevgili sakin tbittırıma geri dönmeye karar verdim. eğer 140 karaktere sığdıramadığım bişey olursa da tamblır'dan seslenirim. ve sizleri de beklerim.


beni takip edin anacıım! öptüm bay.